Blogger Widgets

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

μεταθέσεις εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

Από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ανακοινώνονται οι μεταθέσεις εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης έτους 2014


Οι έγκυρες αιτήσεις που υποβλήθηκαν για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ανήλθαν σε 8.358. Από τις παραπάνω αιτήσεις ικανοποιήθηκαν 751 (ποσοστό 8,99%).
Οι μετατιθέμενοι οφείλουν να παρουσιαστούν και να αναλάβουν υπηρεσία στις νέες τους θέσεις 23.07.2014 μέχρι και 31.07.2014. Σε αυτούς περιλαμβάνονται και οι εκπαιδευτικοί των οποίων η απόσπαση λήγει στις 31.08.2014, συνεχιζόμενης όμως της εν λόγω απόσπασης, μέχρι τη λήξη της. Οι Διευθυντές, Υποδιευθυντές σχολικών μονάδων και οι Προϊστάμενοι Διευθύνσεων Εκπαίδευσης αναλαμβάνουν υπηρεσία μετά τη λήξη της θητείας τους.
Οι μετατιθέμενοι εκπαιδευτικοί οφείλουν να επικοινωνήσουν με τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην οποία ανήκει η περιοχή μετάθεσής τους προκειμένου να πληροφορηθούν τα κενά στις σχολικές μονάδες και την προθεσμία υποβολής δήλωσης τοποθέτησης σε αυτές.

Οι εκπαιδευτικοί που υπέβαλαν αίτηση μετάθεσης και των οποίων το ονοματεπώνυμο δεν περιλαμβάνεται στις καταστάσεις, δεν μετατίθενται είτε διότι δεν υπήρχαν κενές οργανικές θέσεις είτε διότι οι μετατιθέμενοι συγκεντρώνουν περισσότερες μονάδες μετάθεσης.
Για τους πίνακες με τα ονόματα πατήστε εδώ.

Για το Δελτίο Τύπου πατήστε εδώ.



Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

τα επαγγέλματα των αρχαίων Ελλήνων, ενότητα 3

Σε ποια επαγγέλματα που χάθηκαν αναφέρονται τα παρακάτω videos; Γράψτε ένα πολυτροπικό κείμενο για ένα από  αυτά.







«Τ μν ργάζεσθαι γαθόν, τ δε ργεν κακόν»

Ξενοφών, 430-355 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός




άγνωστο κείμενο

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ, ΥΠΕΡ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΤΩΝ  24 - 26


ἴσμεν ἅπαντες τοῦθ’ ὅτι τὰ μὲν δίκαια πάντες, ἐὰν καὶ μὴ βούλωνται, μέχρι το γ’ αἰσχύνονται μὴ πράττειν, τοῖς δ’ ἀδίκοις ἐναντιοῦνται φανερῶς, ἄλλως τε κἄν τίνες βλάπτωνται· καὶ τοῦτο λυμαινόμενον πάνθ’ εὑρήσομεν, καὶ ταύτην ἀρχὴν οὖσαν πάντων τῶν κακῶν, τὸ μὴ ’θέλειν τὰ δίκαια πράττειν ἁπλῶς. [25] ἵνα τοίνυν μὴ τοῦτ’ ἐμποδὼν γένηται τῷ Θηβαίους γενέσθαι μικρούς, τὰς μὲν Θεσπιὰς καὶ τὸν Ὀρχομενὸν καὶ τὰς Πλαταιὰς κατοικίζεσθαι φῶμεν δεῖν καὶ συμπράττωμεν αὐτοῖς καὶ τοὺς ἄλλους ἀξιῶμεν (ταῦτα γὰρ καὶ καλὰ καὶ δίκαια, μὴ περιορᾶν πόλεις ἀρχαίας ἐξανεστώσας), τὴν δὲ Μεγάλην πόλιν καὶ τὴν Μεσσήνην μὴ προώμεθα τοῖς ἀδικοῦσι, μηδ’ ἐπὶ τῇ προφάσει τῇ Πλαταιῶν καὶ Θεσπιῶν τὰς οὔσας καὶ κατοικουμένας πόλεις ἀναιρεθείσας περιίδωμεν.[26] κἂν ᾖ ταῦτα πρόδηλα, οὐδεὶς ὅστις οὐ βουλήσεται παύσασθαι Θηβαίους ἔχοντας τὴν ἀλλοτρίαν·

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Όλοι γνωρίζομεν ότι τα μεν δίκαια όλοι, και αν ακόμη δεν θέλουν, εντρέπονται κάπως να μην τα πράττουν, εναντιώνονται δε φανερά κατά των αδίκων και μάλιστα όταν βλάπτωνται από αυτά· και τούτο θα εύρωμεν ότι τα καταστρέφει όλα και ότι αυτή είναι η αρχή όλων των κακών, το να μη θέλουν απλούστατα οι άνθρωποι να πράττουν τα δίκαια. Ίνα μη λοιπόν η προταθείσα συμμαχία εμποδίση να γίνουν μικροί οι Θηβαίοι, ας προτείνωμεν αι Θεσπιαί, ο Ορχομενός και αι Πλαταιαί να οικισθούν πάλιν και ας συμπράττωμεν με αυτούς και ας αξιώμεν και οι άλλοι να εργάζωνται προς τούτο (διότι αυτά και δίκαια και έντιμα είναι, να μη αφήνωμεν δηλαδή πόλεις αρχαίας να είναι κατεστραμμέναι) την δε Μεγάλην πόλιν και Μεσσήνην ας μη αφήσωμεν εις την διάθεσιν των αδικούντων, ούτε να επιτρέψωμεν να μεταχειρισθούν εκείνοι τας Πλαταιάς και Θεσπιάς ως παράδειγμα διά να μας πείσουν να αφήσωμεν να καταστραφούν πόλεις υπάρχουσαι και κατοικούμεναι. Και αν ταύτα διακηρύξωμεν φανερά , κανείς δεν θα θελήση να μη θέση τέρμα εις τας καταχρήσεις των Θηβαίων·


ΑΣΚΗΣΕΙΣ
  •   Να γράψετε το τύπο που ζητείται για καθεμία από τις παρακάτω λέξεις


εὑρήσομεν
γ΄ πληθυντικό προστακτικής αορίστου β΄ στην ίδια φωνή

βλάπτωνται
β΄ ενικό οριστικής παρακειμένου στην ίδια φωνή

γένηται
απαρέμφατο του ίδιου χρόνου

περιίδωμεν
β΄ενικό προστ. του ίδιου χρόνου

προφάσει
κλητική ενικού

ἔχοντας
γ΄ ενικό ευκτ. αορίστου β΄ στην ίδια φωνή

ὅστις
δοτική πληθυντικού, θηλυκού γένους

κακῶν
συγκριτικό βαθμό, δοτική πληθυντικού

τοῦτ’
ονομαστική πληθυντικού θηλυκού γένους

οὔσας
δοτική ενικού ουδετέρου γένους

  •  Να γίνει πλήρης συντακτική αναγνώριση των τύπων : τοῖς δ’ ἀδίκοις, οὖσαν, τὸ μὴ ’θέλειν, κατοικίζεσθαι, τοῖς ἀδικοῦσι, ἐπὶ τῇ προφάσει

  •  Να χαρακτηρίσετε συντακτικά τις δευτερεύουσες προτάσεις της πρώτης περιόδου που εισάγονται με το ὅτι και το κἄν
  •   ἴσμεν, βλάπτωνται, γένηται, περιίδωμεν, φῶμεν  : εγκλιτική αντικατάσταση
  • βούλωνται, αἰσχύνονται, περιορᾶν, ἐξανεστώσας, ἀναιρεθείσας, εὑρήσομεν : χρονική αντικατάσταση // να κλιθούν οι προστακτικές αορίστου και παρακειμένου.





Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

η εκπαίδευση στην αρχαία Αθήνα, ενότητα 2

αρχαία ελληνικά α΄ γυμνασίου






άγνωστο κείμενο

Ισοκράτους περί ειρήνης, κε' 71-73



 [71] Ἐγὼ δεἰ μὲν πρὸς ἄλλους τινὰς ἐπεχείρουν οὕτω διεξιέναι περὶ τῶν πραγμάτων, εἰκότως ἂν εἶχον τὴν αἰτίαν ταύτην· νῦν δὲ πρὸς ὑμᾶς ποιοῦμαι τοὺς λόγους, οὐ διαβάλλειν ἑτέροις ἐπιθυμῶν, ἀλλαὐτοὺς βουλόμενος παῦσαι τῶν τοιούτων ἔργων, καὶ τὴν εἰρήνην, περὶ ἧς ἅπας λόγος ἐστί, βεβαίως καὶ τὴν πόλιν καὶ τοὺς ἄλλους Ἕλληνας ἀγαγεῖν. [72] Ἀνάγκη δὲ τοὺς νουθετοῦντας καὶ τοὺς κατηγοροῦντας τοῖς μὲν λόγοις χρῆσθαι παραπλησίοις, τὰς δὲ διανοίας ἔχειν ἀλλήλοις ὡς οἷόν τ’ ἐναντιωτάτας. ὥστε περὶ τῶν ταὐτὰ λεγόντων οὐκ ἀεὶ προσήκει τὴν αὐτὴν ὑμᾶς γνώμην ἔχειν, ἀλλὰ τοὺς μὲν ἐπὶ βλάβῃ λοιδοροῦντας μισεῖν ὡς κακόνους ὄντας τῇ πόλει,
τοὺς δ’ ἐπ’ ὠφελείᾳ νουθετοῦντας ἐπαινεῖν καὶ βελτίστους τῶν πολιτῶν νομίζειν, [73] καὶ τούτων αὐτῶν μάλιστα τὸν ἐναργέστατα δυνάμενον δηλῶσαι τὰς πονηρίας τῶν πράξεων καὶ τὰς συμφορὰς τὰς ἐπ’ αὐτῶν γιγνομένας· οὗτος γὰρ ἂν τάχιστα ποιήσειεν ὑμᾶς, μισήσαντας ἃ δεῖ,
βελτιόνων ἐπιθυμῆσαι πραγμάτων. Ὑπὲρ μὲν οὖν τῆς τῶν λόγων τραχύτητος καὶ τῶν εἰρημένων καὶ τῶν ῥηθήσεσθαι μελλόντων ταῦτ’ ἔχω λέγειν πρὸς ὑμᾶς· ὅθεν δ’ ἀπέλιπον, πάλιν ποιήσομαι τὴν ἀρχήν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Μτφρ. Μ.Γ. Ξανθού. 2001. Ισοκράτης. Περί Ειρήνης, Κατά των Σοφιστών, Επιστολή προς Φίλιππον (ΙΙΙ), Επιστολή προς Αλέξανδρον (V). Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια. Θεσσαλονίκη: Ζήτρος.

Εγώ λοιπόν, αν μπροστά σε άλλους ανθρώπους επιχειρούσα να μιλήσω κατ' αυτόν τον τρόπο για την παρούσα κατάσταση, εύλογα θα με κατηγορούσατε· τώρα όμως μιλώ σε σας, όχι γιατί επιθυμώ να σας διαβάλω στους άλλους, αλλά γιατί εσάς τους ίδιους θέλω να σταματήσω από τέτοιες ενέργειες, και επιπλέον επειδή θέλω η πόλη και οι άλλοι Έλληνες να ζουν σε μία σταθερή ειρήνη, για την οποία γίνεται όλος αυτός ο λόγος.
Αναγκαστικά λοιπόν όσοι συμβουλεύουν και όσοι κατηγορούν, χρησιμοποιούν παρόμοιες λέξεις, οι στόχοι τους όμως είναι ολότελα αντίθετοι. Επομένως για όσους λένε τα ίδια πράγματα δεν είναι πάντοτε ανάγκη να έχετε και την ίδια γνώμη· αυτούς που σας κατηγορούν, για να σας βλάψουν, να τους μισείτε, γιατί είναι εχθροί της πόλης, και αυτούς που σας συμβουλεύουν, για να σας ωφελήσουν, να τους επαινείτε και να τους θεωρείτε άριστους πολίτες.
Να επαινείτε προπαντός όποιον από αυτούς μπορεί ξεκάθαρα να δείξει τις ανήθικες πράξεις που γίνονται και τις συμφορές που προκύπτουν· αυτός πολύ γρήγορα θα σας έκανε να μισήσετε όσα πρέπει να μισείτε και να επιθυμήσετε καλύτερα πράγματα. Για την αυστηρότητα των λόγων μου, όσων ειπώθηκαν και όσων θα ειπωθούν, αυτά είχα να σας πω. Από εκεί λοιπόν που σταμάτησα θ' αρχίσω πάλι.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ

1.      ῥηθήσεσθαι, διαβάλλειν, ἀγαγεῖν, χρῆσθαι,  δηλῶσαι,  διεξιέναι : χρονική αντικατάσταση.

2.      ἀγαγεῖν : να κλιθεί η οριστική, ευκτική και προστακτική του αορίστου β’ και του παρακειμένου Μ.Φ.

3.      ἀπέλιπον : να κλιθεί η οριστική, υποτακτική και ευκτική του ίδιου χρόνου. Να γραφούν τα απαρέμφατα όλων των χρόνων και των φωνών. Να κλιθεί η οριστική και προστακτική του μέσου παρακειμένου.

4.      ἐπεχείρουν, διεξιέναι, χρῆσθαι  : να γραφεί το β’ ενικό και το γ’ πληθυντικό του ενεστώτα σε όλες τις εγκλίσεις. Να κλιθεί ο παρατατικός.
5.      ἐναργέστατα, τάχιστα, μάλιστα, βεβαίως  : να γραφούν τα παραθετικά των επιρρημάτων.

6.      τινὰς, ἐπιθυμῶν, ἅπας, νουθετοῦντας, κακόνους, πράξεων, οὗτος, βελτιόνων, τραχύτητος : να γραφούν οι πλάγιες πτώσεις στο ίδιο γένος και αριθμό.



Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014

Τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Ημερομηνία 20 Ιουλίου 1974

Τόπος    Κύπρος



Στις 20 Ιουλίου 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τετρακόσια τέσσερα χρόνια μετά την οθωμανική εισβολή, η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου βρίσκεται μπροστά σε μία νέα εισβολή. Η απόβαση των Τουρκικών στρατευμάτων που ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις, με ένα μήνα σχεδόν διαφορά η πρώτη από τη δεύτερη, είχε ως αποτέλεσμα την παράνομη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4.000 νεκροί, και 1.619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι. Οι Τούρκοι κατακτούν το 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης, το 70% του ορυκτού πλούτου, το 70% της βιομηχανίας, το 80% των τουριστικών εγκαταστάσεων
Η Τουρκία υποστήριξε ότι δεν πρόκειται για εισβολή αλλά για «ειρηνική επέμβαση» με σκοπό την επαναφορά του συνταγματικού σκηνικού στην πριν του πραξικοπήματος κατάσταση. Επίσης η Τουρκία ανακοίνωσε ότι το δικαίωμα για την επέμβασή της ήταν κατοχυρωμένο στη Συνθήκη Εγγυήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνθήκη που δημιουργήθηκε με σκοπό να διαφυλάσσει την ανεξαρτησία, την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Συνθήκη Εγγυήσεως δεν δίνει το δικαίωμα ένοπλης παρέμβασης στις εγγυήτριες χώρες, παρά μόνο εάν
Εγγυήτρια χώρα χρειάζεται να αμυνθεί σε περίπτωση εισβολής από μια Τρίτη χώρα.
Τα Ηνωμένα Έθνη ζητήσουν ένοπλη παρέμβαση από μια εγγυήτρια χώρα
Η Κυπριακή Δημοκρατία ζητήσει ένοπλη παρέμβαση και το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών εγκρίνει το αίτημα.
Πότε δεν εγκρίθηκε τέτοιο αίτημα από το Συμβούλιο Ασφαλείας, ποτέ η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ζήτησε από την Τουρκία να παρέμβει στρατιωτικά και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, που συνεδρίασε στη Νέα Υόρκη στις 16 Ιουλίου, δεν είχε πάρει απόφαση.
Η Τουρκία, ενέργησε με βάση προσυμφωνημένο σχέδιο της, με τις ΗΠΑ όπως φαίνεται από χάρτη που έχει αποδεσμευτεί από τα αρχεία του Κίσινγκερ.
Η Τουρκία υποστηρίζει ( άσχετα με την Συνθήκη Εγγυήσεως) ότι ο Τουρκοκυπριακός λαός ζήτησε την επέμβαση, ο οποίος είχε αναγκαστεί να μεταφερθεί σε καταφύγια και ήταν υπό διωγμό. Παρόλα αυτά, η Συνθήκη Εγγυήσεως ρητώς αναφέρει πως στην προκειμένη περίπτωση που εγγυήτρια χώρα επέμβει, οφείλει να το κάνει με απόλυτο στόχο την διαφύλαξη της ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αντίθετα, η Τουρκία εισέβαλε και έκτοτε κατέχει τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δηλώνει ταυτόχρονα, πως δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος. Επιπλέον, η Αγγλία, η τρίτη εγγυήτρια χώρα, συνεχίζει να αναγνωρίζει φραστικά την Κυπριακή Δημοκρατία και την Συνθήκη Εγγυήσεως. Δεν έχει όμως επέμβει μέχρι σήμερα για να διαφυλάξει την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η Κυπριακή Δημοκρατία κάλεσε την Τουρκία, να προσφύγουν και οι δυο χώρες στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για να γνωματεύσει κατά πόσο νόμιμα εισέβαλε η Τουρκία στην Κύπρο. Η Τουρκία όμως αρνείται.









Ἑλένη - Γ. Σεφέρης

ΤΕΥΚΡΟΣ : ... ἐς γῆν ἐναλίαν Κύπρον, οὗ μ᾿ ἐθέσπισεν
οἰκεῖν Ἀπόλλων, ὄνομα νησιωτικὸν
Σαλαμίνα θέμενον τῆς ἐκεῖ χάριν πάτρας.
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...
ΕΛΕΝΗ : Οὐκ ἦλθον ἐς γῆν Τρωάδ᾿, ἀλλ᾿ εἴδωλον ἣν
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...
ΑΓΓΕΛΟΣ : Τί φῆς;
Νεφέλης ἀρ᾿ ἄλλως εἴχομεν πόνους πέρι;

«Τ᾿ ἀηδόνια δὲ σ᾿ ἀφήνουνε νὰ κοιμηθεῖς στὶς Πλάτρες.»

Ἀηδόνι ντροπαλό, μὲς στὸν ἀνασασμὸ τῶν φύλλων,
σὺ ποὺ δωρίζεις τὴ μουσικὴ δροσιὰ τοῦ δάσους
στὰ χωρισμένα σώματα καὶ στὶς ψυχὲς
αὐτῶν ποὺ ξέρουν πὼς δὲ θὰ γυρίσουν.

Τυφλὴ φωνὴ ποὺ ψηλαφεῖς μέσα στὴ νυχτωμένη μνήμη
βήματα καὶ χειρονομίες. Δὲ θὰ τολμοῦσα νὰ πῶ φιλήματα,
καὶ τὸ πικρὸ τρικύμισμα τῆς ξαγριεμένης σκλάβας.

«Τ᾿ ἀηδόνια δὲ σ᾿ ἀφήνουνε νὰ κοιμηθεῖς στὶς Πλάτρες».

Ποιὲς εἶναι οἱ Πλάτρες; Ποιὸς τὸ γνωρίζει τοῦτο τὸ νησί;

Ἔζησα τὴ ζωή μου ἀκούγοντας ὀνόματα πρωτάκουστα:
καινούργιους τόπους, καινούργιες τρέλες τῶν ἀνθρώπων
ἢ τῶν θεῶν.

Ἡ μοίρα μου ποὺ κυματίζει
ἀνάμεσα στὸ στερνὸ σπαθὶ ἑνὸς Αἴαντα
καὶ μίαν ἄλλη Σαλαμίνα
μ᾿ ἔφερε ἐδῶ σ᾿ αὐτὸ τὸ γυρογιάλι.

Τὸ φεγγάρι
βγῆκε ἀπ᾿ τὸ πέλαγο σὰν Ἀφροδίτη,
σκέπασε τὴν καρδιὰ τοῦ Σκορπιοῦ, κι ὅλα τ᾿ ἀλλάζει.

Ποῦ εἶν᾿ ἡ ἀλήθεια;

Ἤμουν κι ἐγὼ στὸν πόλεμο τοξότης.

τὸ ριζικό μου ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ ξαστόχησε.

Ἀηδόνι ποιητάρη,
σὰν καὶ μία τέτοια νύχτα στ᾿ ἀκροθαλλάσι τοῦ Πρωτέα
σ᾿ ἄκουσαν σκλάβες Σπαρτιάτισσες κι ἔσυραν τὸ θρῆνο,
κι ἀνάμεσό τους - ποιὸς θὰ τὄ᾿ λέγε; - ἡ Ἑλένη!

Δακρυσμένο πουλί, στὴν Κύπρο τὴ θαλασσοφίλητη
ποὺ ἔταξαν γιὰ νὰ μοῦ θυμίζει τὴν πατρίδα,
ἄραξα μοναχὸς μ᾿ αὐτὸ τὸ παραμύθι,
ἂν εἶναι ἀλήθεια πὼς αὐτὸ εἶναι παραμύθι,
ἂν εἶναι ἀλήθεια πὼς οἱ ἄνθρωποι δὲ θὰ ξαναπιάσουν
τὸν παλιὸ δόλο τῶν θεῶν.

ἂν εἶναι ἀλήθεια
πὼς κάποιος ἄλλος Τεῦκρος, ὕστερα ἀπὸ χρόνια,
ἢ κάποιος Αἴαντας ἢ Πρίαμος ἢ Ἑκάβη
ἢ κάποιος ἄγνωστος, ἀνώνυμος, ποὺ ὡστόσο
εἶδε ἕνα Σκάμαντρο νὰ ξεχειλάει κουφάρια,
δὲν τὄχει μὲς στὴ μοίρα του ν᾿ ἀκούσει
μαντατοφόρους ποὺ ἔρχονται νὰ ποῦνε
πὼς τόσος πόνος τόση ζωὴ
πῆγαν στὴν ἄβυσσο
γιὰ ἕνα πουκάμισο ἀδειανὸ γιὰ μίαν Ἑλένη.


Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

"ο ύμνος της αγάπης"

El Greco - Zbigniew Preisner



Ο ύμνος της αγάπης του Αποστόλου Παύλου χρησιμοποιήθηκε από τον Zbigniew Preisner ως μουσικό θέμα στην ταινία Blue (Μπλε) του Krzysztof  Kieslowski. Οι στίχοι είναι του Αποστόλου Παύλου, από την Επιστολή (Α' Κορινθίους κεφ. ιγ' στίχοι 1-13).

Ερμηνεία: Ορχήστρα: Sinfonia Barsovia σε διεύθυνση του Wojciech Michniewski. Χορωδία: The Silesia Philharmonic Choir, σε διεύθυνση του Jan Wojtacha. Σοπράνο: Elzbieta Towarnicka. Φλάουτο: Jacek Ostaszewski, πιάνο: KonradMastylo




Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (1541 – 7 Απριλίου 1614), γνωστός επίσης με τo ισπανικό προσωνύμιο El Greco, δηλαδή Ο Έλληνας, ήταν Kρητικός ζωγράφος, γλύπτης και αρχιτέκτονας της Ισπανικής Αναγέννησης. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μακριά από την πατρίδα του, δημιουργώντας το κύριο σώμα του έργου του στην Ιταλία και στην Ισπανία. Εκπαιδεύτηκε αρχικά ως αγιογράφος στην Κρήτη, που αποτελούσε τότε τμήμα της ενετικής επικράτειας, και αργότερα ταξίδεψε στη Βενετία. Στην Ιταλία επηρεάστηκε από τους μεγαλύτερους δασκάλους της ιταλικής τέχνης, όπως τον Τιντορέττο και τον Τιτσιάνο, του οποίου υπήρξε μαθητής, υιοθετώντας στοιχεία από τον μανιερισμό. Το 1577 εγκαταστάθηκε στο Τολέδο, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του και ολοκλήρωσε ορισμένα από τα πιο γνωστά έργα του.