Blogger Widgets

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Πάει ο παλιός ο χρόνος...

καλή χρονιά!!!


Σαν τσι νιφάδες του χιονιού που ρίχνει όντε χιονίζει
ο νέος χρόνος εύχομαι χαρές να σου χαρίζει!






Happy New Year - Kizoa Video Maker

Παραδοσιακά πρωτοχρονιάτικα παινέματα Χίου

Καλησπερίζω φέρνοντας αγέρα μυρωμένο
απ' τ' αφρισμένα κύματα χιλιοτραγουδισμένο.

Σ' αυτό το σπίτι που 'ρθαμε πέτρα να μη ραγίσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνια πολλά να ζήσει.

Άγιε μου Βασιλάκη μου και Άγιε μου Νικόλα
προστάτευε τους ναυτικούς την ώρα του κυκλώνα.

Χρόνια πολλά, να 'στε καλά κι εσείς και οι δικοί σας
να 'ρθούνε τα ξενάκια σας κι όλοι οι ναυτικοί σας.

Σε όλους σας ευχόμαστε αγάπη,ειρήνη υγεία
καλή καρδιά,χαμόγελο και Θεία ευλογία.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά ψιλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή κι αρχή του Γεναρίου του μεγά- του μεγάλου Βασιλείου.

Βασίλη μ' από που 'ρχεσαι,κι από κι από πού κατεβαίνεις
και βαστάς και βαστάς ρόδα και ραίνεις
κάτσε να φας, κάτσε να πιεις, κάτσε τον πόνο σου να πεις
κάτσε, κάτσε να τραγουδήσεις και να μας καλώς ορίσεις
κι έβγα κι έβγα να μας κεράσεις, που να ζεις που να ζεις και να γεράσεις.


Και του χρόνου




Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

άγνωστο κείμενο

Ανδοκίδου Περί Μυστηρίων 137 - 139


[137] κατηγόρησαν δέ μου καὶ περὶ τῶν ναυκληριῶν καὶ περὶ τῆς ἐμπορίας, ὡς ἄρα οἱ θεοὶ διὰ τοῦτό με ἐκ τῶν κινδύνων σῴσαιεν, ἵνα ἐλθὼν δεῦρο, ὡς ἔοικεν, ὑπὸ Κηφισίου ἀπολοίμην. ἐγὼ δέ, Ἀθηναῖοι, οὐκ ἀξιῶ τοὺς θεοὺς τοιαύτην γνώμην ἔχειν, ὥστ' εἰ ἐνόμιζον ὑπ' ἐμοῦ ἀδικεῖσθαι, λαμβάνοντάς με ἐν τοῖς μεγίστοις μεγίστοις κινδύνοις μὴ τιμωρεῖσθαι. τίς γὰρ κίνδυνος μείζων ἀνθρώποις χειμῶνος ὥρᾳ πλεῖν τὴν θάλατταν; ἐν οἷς ἔχοντες μὲν τὸ σῶμα τοὐμόν, κρατοῦντες δὲ τοῦ βίου καὶ τῆς οὐσίας τῆς ἐμῆς, εἶτα ἔσῳζον;
[138] οὐκ ἐξῆν αὐτοῖς ποιῆσαι μηδὲ ταφῆς τὸ σῶμα ἀξιωθῆναι; ἔτι δὲ πολέμου γενομένου καὶ τριήρων ἀεὶ κατὰ θάλατταν οὐσῶν καὶ λῃστῶν, ὑφ' ὧν πολλοὶ ληφθέντες, ἀπολέσαντες τὰ ὄντα, δουλεύοντες τὸν βίον διετέλεσαν, οὔσης δὲ χώρας βαρβάρου, εἰς ἣν πολλοὶ ἤδη ἐκπεσόντες αἰκείαις ταῖς μεγίσταις περιέπεσον καὶ τὰ σφέτερα αὐτῶν σώματα αἰκισθέντες ἀπέθανον,[139] εἶτα οἱ μὲν θεοὶ ἐκ τοσούτων κινδύνων ἔσῳζόν με, σφῶν δὲ αὐτῶν προὐστήσαντο τιμωρὸν γενέσθαι Κηφίσιον τὸν πονηρότατον Ἀθηναίων, ὧν οὗτός φησι πολίτης εἶναι οὐκ ὤν, ᾧ οὐδ' ὑμῶν τῶν καθημένων οὐδεὶς ἂν ἐπιτρέψειεν οὐδὲν τῶν ἰδίων, εἰδὼς τοῦτον οἷός ἐστιν;

ΑΣΚΗΣΕΙΣ

  • ἀξιῶ : να κλιθούν οι προστακτικές ενεστώτα και οι οριστικές παρατατικού ενεργητικής και μέσης φωνής
  • ἐκπεσόντες : να γίνει εγκλιτική αντικατάσταση στο β΄ ενικό του ίδιου χρόνου
  • προὐστήσαντο : να γίνει εγκλιτική αντικατάσταση στο γ΄ πληθυντικό ενεστώτα ενεργητικής φωνής και γ΄ ενικό αορίστου β΄ μέσης φωνής
  • Να γίνει συντακτική ανάλυση : ὥστ' … μὴ τιμωρεῖσθαι
  • Να μεταφράσετε το κείμενο.

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

τα φύλα στη λογοτεχνία - ο έρωτας

Omnia vincit amor

ο έρωτας τα νικάει όλα

Βιργίλιος, Λατίνος ποιητής


Γιάννης Κ. – Ξανθή Κ.



μαθητές του Α1 του Λυκείου Στυλίδας

Στα πλαίσια του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας ο Γιάννης και η Ξανθή του Α1 δημιούργησαν το ακόλουθο comic για τη θεματική ενότητα "τα φύλα στη Λογοτεχνία".


































Δείτε το κι εδώ

Συγχαρητήρια!!!

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

άγνωστο κείμενο

 ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΚΥΡΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑ 1.6.44–1.6.46

Ο Σωκράτης και ο νεαρός Ξενοφών (λεπτομέρεια τοιχογραφίας του Ραφαήλ της Σχολής των Αθηνών) στο Βατικανό

[1.6.44] Μάθε δέ μου καὶ τάδε, ἔφη, ὦ παῖ, τὰ μέγιστα· παρὰ γὰρ ἱερὰ καὶ οἰωνοὺς μήτε σαυτῷ μηδέποτε μήτε στρατιᾷ κινδυνεύσῃς, κατανοῶν ὡς ἄνθρωποι μὲν αἱροῦνται πράξεις εἰκάζοντες, εἰδότες δὲ οὐδὲν ἀπὸ ποίας ἔσται αὐτοῖς τὰ ἀγαθά. [1.6.45] γνοίης δ’ ἂν ἐξ αὐτῶν τῶν γιγνομένων· πολλοὶ μὲν γὰρ ἤδη πόλεις ἔπεισαν καὶ ταῦτα οἱ δοκοῦντες σοφώτατοι εἶναι πόλεμον ἄρασθαι πρὸς τούτους ὑφ’ ὧν οἱ πεισθέντες ἐπιθέσθαι ἀπώλοντο, πολλοὶ δὲ πολλοὺς ηὔξησαν καὶ ἰδιώτας καὶ πόλεις ὑφ’ ὧν αὐξηθέντων τὰ μέγιστα κακὰ ἔπαθον, πολλοὶ δὲ οἷς ἐξῆν φίλοις χρῆσθαι καὶ εὖ ποιεῖν καὶ εὖ πάσχειν, τούτοις δούλοις μᾶλλον βουληθέντες ἢ φίλοις χρῆσθαι, ὑπ’ αὐτῶν τούτων δίκην ἔδοσαν· πολλοῖς δ’ οὐκ ἤρκεσεν αὐτοῖς τὸ μέρος ἔχουσι ζῆν ἡδέως, ἐπιθυμήσαντες δὲ πάντων κύριοι εἶναι, διὰ ταῦτα καὶ ὧν εἶχον ἀπέτυχον· πολλοὶ δὲ τὸν πολύευκτον πλοῦτον κατακτησάμενοι, διὰ τοῦτον ἀπώλοντο. [1.6.46] οὕτως ἡ ἀνθρωπίνη σοφία οὐδὲν μᾶλλον οἶδε τὸ ἄριστον αἱρεῖσθαι ἢ εἰ κληρούμενος ὅ τι λάχοι τοῦτό τις πράττοι. θεοὶ δέ, ὦ παῖ, αἰεὶ ὄντες πάντα ἴσασι τά τε γεγενημένα καὶ τὰ ὄντα καὶ ὅ τι ἐξ ἑκάστου αὐτῶν ἀποβήσεται, καὶ τῶν συμβουλευομένων ἀνθρώπων οἷς ἂν ἵλεῳ ὦσι, προσημαίνουσιν ἅ τε χρὴ ποιεῖν καὶ ἃ οὐ χρή. εἰ δὲ μὴ πᾶσιν ἐθέλουσι συμβουλεύειν, οὐδὲν θαυμαστόν· οὐ γὰρ ἀνάγκη αὐτοῖς ἐστιν ὧν ἂν μὴ θέλωσιν ἐπιμελεῖσθαι.
Μετάφραση
Μτφρ. Σ. Τζουμελέας. χ.χ. Ξενοφών. Κύρου Παιδεία. Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια. Ι–IV. Αθήνα: Ζαχαρόπουλος.
Μάθε, παιδί μου, από μένα, είπε ο Καμβύσης, και αυτά που είναι σπουδαιότατα. Παρά τη γνώμη δηλαδή των μάντεων και των οιωνών ουδέποτε ούτε συ να εκτίθεσαι σε κίνδυνο ούτε το στράτευμά σου να εκθέτης, έχοντας στο νου σου ότι οι άνθρωποι συμπεραίνοντας αναλαβαίνουν την εκτέλεση των πράξεων, χωρίς όμως να γνωρίζουν από ποια πράξη τους θα ωφεληθούν. Μπορείς να το καταλάβης απ' αυτά που γίνονται∙ πολλοί δηλαδή ως τώρα και μάλιστα εκείνοι που θεωρούνται σοφώτατοι, έπεισαν πόλεις να κηρύξουν πόλεμο εναντίον εκείνων από τους οποίους κατεστράφησαν όσοι επείσθηκαν να πολεμήσουν, και πολλοί συντελέσανε να πάρουν δύναμη και πόλεις και ιδιώτες, και απ' αυτούς ύστερα έπαθαν μεγάλες συμφορές, αφού απέκτησαν δύναμη, πολλοί δε επιθυμώντας να έχουν δούλους παρά φίλους εκείνους που μπορούσαν να τους έχουν φίλους, και να τους ευεργετούν και να ευεργετούνται απ' αυτούς, ετιμωρήθησαν από τους ίδιους αυτούς∙ πολλοί πάλι δεν εθεώρησαν αρκετό έχοντας το μερίδιό τους να ζουν ευχάριστα, θέλησαν να πάρουν όλα και γι' αυτό έχασαν όσα είχαν∙ πολλοί τέλος απέκτησαν τον πολυπόθητο πλούτο, και εξ αιτίας του χάθηκαν. Έτσι η ανθρώπινη σοφία δεν ξέρει ολότελα να διαλέγη το καλύτερο, παρά αν κανείς ρίχνει κλήρο και ενεργή στην τύχη. Οι θεοί όμως, παιδί μου, σαν αιώνιοι που είναι τα ξέρουν όλα, και τα περασμένα και τα τωρινά και όσα θα γίνουν, και φανερώνουν σε κείνους που τους συμβουλεύονται, αν τους καταλαβαίνουν, τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουν. Καθόλου δεν είναι παράξενο, αν δεν θέλουν να δίνουν σ' όλους συμβουλές∙ γιατί δεν είναι αναγκασμένοι να φροντίζουν για κείνους που δεν θέλουν να φροντίζουν.
ΑΣΚΗΣΕΙΣ
  • εἰδότες, γνοίης, ἐπιθέσθαι, ἀπώλοντο, ἔδοσαν, ζῆν, λάχοι, ἀποβήσεται, προσημαίνουσιν : να γίνει χρονική αντικατάσταση.
  • Μάθε, αἱροῦνται, ἀπώλοντο, ἔδοσαν, ἀπέτυχον, λάχοι, ἴσασι : να γίνει εγκλιτική αντικατάσταση.




Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

έφραση - έκθεση β' Λυκείου : τύπος

δοκιμάστε τις δυνάμεις σας στο λεξιλόγιο



αντιστοιχίστε τις λέξεις της αριστερής στήλης με τις σημασίες τους 
στη δεξιά στήλη

ΤΑΜΠΛΟΪΝΤ
συστηματική και οργανωμένη προσπάθεια διάδοσης πολιτικών, θρησκευτικών κτλ. ιδεών και απόψεων με σκοπό τον επηρεασμό της συνείδησης της κοινής γνώμης προς συγκεκριμένη κατεύθυνση και με συγκεκριμένους στόχους
ΛΑΒΡΑΚΙ
εφημερίδα μικρού σχήματος που παρουσιάζει τις ειδήσεις με πολλές εικόνες και με πολλούς εντυπωσιακούς τίτλους
ΔΙΑΣΠΟΡΑ
εγκυρότητα
ΥΠΟΒΟΛΙΜΙΑΙΟΣ
αυτός που γίνεται με υστεροβουλία και που αποσκοπεί στη δημιουργία εντυπώσεων και στον επηρεασμό της εξέλιξης των πραγμάτων προς μια ορισμένη κατεύθυνση
ΕΓΚΡΙΤΟΣ
διάδοση
ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ
κείμενο δοκιμιακού χαρακτήρα που δημοσιεύεται σε ορισμένη θέση μιας εφημερίδας
ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ
το σύνολο των γεγονότων του παρόντος
ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ
χαρακτηρισμός για κάτι που είναι απόλυτα καταδικαστικό, έντονα επικριτικό
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
αυτός που έχει κύρος και αξία
ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014

Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων




Το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων ~ Η μηχανή του χρόνου από KRASODAD

Καλάβρυτα τοῦ 1943, Γιάννης Κουτσοχέρας

Πᾶν τὰ Καλάβρυτα
Τὸ Ἀρκάδι - τὸ Κούγκι νὰ ῾βροῦν.
Θεία ἡ φυγὴ
σκλάβα μου γῆ!
Τί, τὰ Καλάβρυτα - τ᾿ Ἀρκάδια
δὲ ζοῦν στ᾿ ἀνήλια τὰ λαγκάδια ....
Κι ὡς ὁ χιλιόψυχος καπνὸς
πολύβουος ὅλο καὶ ἀνεβαίνει
ἥλιέ μου, στάσου
καὶ βουβάσου
χαμωβλεποῦσα ἐσὺ Οἰκουμένη.
Καὶ μόνο τοῦ παλιοῦ καιροῦ
τ᾿ ἀηδονοκαριοφύλια ἂς κρένουνε.
Τῆς γῆς οἱ θεοὶ στ᾿ ἄστρα ἀνεβαίνουνε!
Καὶ ὤ! νά ῾ταν τέτοια κι ἡ φυγή μου
ψυχή μου...




έκφραση - έκθεση β' λυκείου : θεωρία

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

τα φύλα στη λογοτεχνία - προτεινόμενες εργασίες

Γερμανικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια !

Αγαπητοί μαθητές,

παρακάτω θα βρείτε τα γερμανικά τραγούδια που θα ηχογραφηθούν για το CD των Χριστουγέννων στο Γυμνάσιο Στυλίδας, την Τετάρτη 10/12/2014, μετά το πέρας των μαθημάτων. Κάντε δεξί κλικ πάνω σε κάθε τίτλο και πατήστε άνοιγμα σε νέα καρτέλα για να τα ακούσετε. Καλή ακρόαση και κάντε όσο το δυνατόν περισσότερες πρόβες!!!



FröhlicheWeihnacht überall!

„Fröhliche Weihnacht überall!“
     tönet durch die Lüfte froher Schall. (2)
     Weihnachtston, Weihnachtsbaum,
     Weihnachtsduft in jedem Raum!
     „Fröhliche Weihnacht überall!“
     tönet durch die Lüfte froher Schall.

Darum alle stimmet
in den Jubelton,
denn es kommt das Licht der Welt
von des Vaters Thron.
    
„Fröhliche Weihnacht überall!“
     tönet durch die Lüfte froher Schall.
     Weihnachtston, Weihnachtsbaum,
     Weihnachtsduft in jedem Raum!
     „Fröhliche Weihnacht überall!“
     tönet durch die Lüfte froher Schall.

Licht auf dunklem Wege,
unser Licht bist du,
denn du führst, die dir vertraun,
ein zu sel’ger Ruh’.
    
„Fröhliche Weihnacht überall!“
     tönet durch die Lüfte froher Schall.
     Weihnachtston, Weihnachtsbaum,
     Weihnachtsduft in jedem Raum!
     „Fröhliche Weihnacht überall!“
     tönet durch die Lüfte froher Schall.

Was wir andern taten,
sei getan für dich,
das bekennen jeder muss,
Christkind kam für mich.
„Fröhliche Weihnacht überall!“
     tönet durch die Lüfte froher Schall.
     Weihnachtston, Weihnachtsbaum,
     Weihnachtsduft in jedem Raum!
     „Fröhliche Weihnacht überall!“
     tönet durch die Lüfte froher Schall.




Oh du fröhliche

Oh du fröhliche, oh du selige,
gnadenbringende Weihnachtszeit!
Welt ging verloren, Christ war geboren:
Freue, freue dich, oh Christen-heit! (2)

Oh du fröhliche, oh du selige,
gnadenbringende Weihnachtszeit!
Christ ist erschienen, uns zu versühnen:
Freue, freue dich, oh Christenheit!(2)

Oh du fröhliche, oh du selige,
gnadenbringende Weihnachtszeit!
Himmlische Heere jauchzen dir Ehre:
Freue, freue dich, oh Christenheit! (2)




Kling, Glöckchen, klingelingeling!
Kling, Glöckchen, kling!
Laßt mich ein, ihr Kinder!
Ist so kalt der Winter!
Öffnet mir die Türen!
Laßt mich nicht erfrieren!
Kling, Glöckchen, klingelingeling!
Kling, Glöckchen, kling!

Kling, Glöckchen, klingelingeling!
Kling, Glöckchen, kling!
Mädchen, hört, und Bübchen,
Macht mir auf das Stübchen!
Bring euch viele Gaben,
Sollt euch dran erlaben! - - -

Kling, Glöckchen, klingelingeling!
Kling, Glöckchen, kling!

Kling, Glöckchen, klingelingeling!
Kling, Glöckchen, kling!
Hell erglühn die Kerzen,
Öffnet mir die Herzen,
Will drin wohnen fröhlich,
Frommes Kind, wie selig!  - - -

Kling, Glöckchen, klingelingeling!
Kling, Glöckchen, kling!
Kling, Glöckchen, klingelingeling!
Kling, Glöckchen, kling! - - - -





Leise rieselt der Schnee
Still und starr ruht der See
Weihnachtlich glänzet der Wald
Freue dich, Christkind kommt bald

In den Herzen ist's warm
Still schweigt Kummer und Harm
Sorge des Lebens verhallt
Freue dich, Christkind kommt bald


Bald ist die heilige Nacht
Chor der Engel erwacht
Hört nur wie lieblich es schallt
Freue dich, Christkind kommt bald   







Alle Jahre wieder
Kommt das Christuskind
Auf die Erde nieder,
Wo wir Menschen sind.

Kehrt mit seinem Segen
Ein in jedes Haus,
Geht auf allen Wegen
Mit uns ein und aus.  - - - - -

Steht auch mir zur Seite
Still und unerkannt,
Dass es treu mich leite
An der lieben Hand.




Stille Nacht! Heilige Nacht!
Alles schläft; einsam wacht
Nur das traute hoch heilige Paar.
Holder Knab' im lockigen Haar,
|: Schlaf in himmlischer Ruh! :|

Stille Nacht! Heilige Nacht!
Gottes Sohn, o wie lacht
Lieb' aus deinem göttlichen Mund,
Da uns schlägt die rettende Stund'.
|: Jesus in deiner Geburt! :|

Stille Nacht! Heilige Nacht!
Die der Welt Heil gebracht,
Aus des Himmels goldenen Höhn,
Uns der Gnaden Fülle läßt sehn,
|: Jesum in Menschengestalt! :|





O Tannenbaum, o Tannenbaum,
wie grün sind deine Blätter!
Du grünst nicht nur zur Sommerzeit,
Nein auch im Winter, wenn es schneit.
O Tannenbaum, o Tannenbaum,
wie grün sind deine Blätter!

O Tannenbaum, o Tannenbaum!
Du kannst mir sehr gefallen!
Wie oft hat nicht zur Weihnachtszeit
Ein Baum von dir mich hoch erfreut!
O Tannenbaum, o Tannenbaum!
Du kannst mir sehr gefallen!

O Tannenbaum, o Tannenbaum!
Dein Kleid will mich was lehren:
Die Hoffnung und Beständigkeit
Gibt Trost und Kraft zu jeder Zeit.
O Tannenbaum, o Tannenbaum!
Das soll dein Kleid mich lehren.
Süßer die Glocken nie klingen
Süßer die Glocken nie klingen
Als zu der Weihnachtszeit
Es ist, als ob Engelein singen
Wieder von Friede und Freud'
Wie sie gesungen in heiliger Nacht
Wie sie gesungen in heiliger Nacht
Glocken, mit heiligem Klang
Klinget die Erde entlang


Und wenn die Glocken dann klingen
Gleich sie das Christkindlein hört
Tut sich vom Himmel dann schwingen
Eilet hernieder zur Erd'
Segnet den Vater, die Mutter, das Kind
Segnet den Vater, die Mutter, das Kind
Glocken mit heiligem Klang
Klinget die Erde entlang


Klinget mit lieblichem Klange
Über die Meere noch weit
Dass sich erfreuen doch alle
Seliger Weihnachtszeit
Alle dann jauchzen mit frohem Gesang
Alle dann jauchzen mit frohem Gesang
Glocken mit heiligem Klang
Klinget die Erde entlang