Blogger Widgets

Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

ευχές

Καλή Ανάσταση!
Jacopo Tintoretto - The Resurrection of Christ

Μεγάλο Σάββατο

"οκ στιν δε, λλ᾿ γρθη"

Women at the grave, Sergiev Posad

1 τ δ μι τν σαββτων ρθρου βαθος λθον π τ μνμα φρουσαι τομασαν ρματα, κα τινες σν ατας. 
2 ερον δ τν λθον ποκεκυλισμνον π το μνημεου, 

Annibale Carracci, Holy Women at Christ' s Tomb

3 κα εσελθοσαι οχ ερον τ σμα το Κυρου ᾿Ιησο
4 κα γνετο ν τ διαπορεσθαι ατς περ τοτου κα δο νδρες δο πστησαν ατας ν σθσεσιν στραπτοσαις. 
μφβων δ γενομνων ατν κα κλινουσν τ πρσωπον ες τν γν επον πρς ατς· τ ζητετε τν ζντα μετ τν νεκρν; 

Daniel Sarrabat Holy Women at the Tumb of Christ

οκ στιν δε, λλ᾿ γρθη· μνσθητε ς λλησεν μν τι ν ν τ Γαλιλαίᾳ
7 λγων τι δε τν υἱὸν το νθρπου παραδοθναι ες χερας νθρπων μαρτωλν κα σταυρωθναι, κα τ τρτ μρ ναστναι. 

Pehr Hörberg

8 κα μνσθησαν τν ρημτων ατο
9 κα ποστρψασαι π το μνημεου πγγειλαν τατα πντα τος νδεκα κα πσι τος λοιπος. 

Christ Appearing to Mary Magdalene, Charles de La Fosse

10 σαν δ Μαγδαλην Μαρα κα ᾿Ιωννα κα Μαρα ᾿Ιακβου κα ο λοιπα σν ατας, α λεγον πρς τος ποστλους τατα. 
11 κα φνησαν νπιον ατν σε λρος τ ρματα ατν, κα πστουν ατας. 
12  δ Πτρος ναστς δραμεν π τ μνημεον, κα παρακψας βλπει τ θνια κεμενα μνα, κα πλθε πρς αυτν θαυμζων τ γεγονς. 


Κατά Λουκν, κεφ. 24, 1 – 12



Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

Μεγάλη Παρασκευή

«Σήμερον μαύρος ουρανός, σήμερον μαύρη μέρα»


Nicolas Poussin (1594-1665)

Αποκαθήλωση on PhotoPeach

Η ζωή εν τάφω
κατετέθης, Χριστέ,
και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,
συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σήν.
Η ζωή πως θνήσκεις;
πώς και τάφω οικείς;
του θανάτου το βασίλειον λύεις δε
και του Άδου τους νεκρούς εξανιστάς.
Μεγαλύνομέν σε,
Ιησού Βασιλεύ,
και τιμώμεν την ταφήν και τα πάθη σου,
δι’ ων έσωσας ημάς εκ της φθοράς.

Guercino, The Dead Christ Mourned by Two Angels

Ότε κατήλθες προς τον θάνατον,
η ζωή η αθάνατος,
τότε τον άδην ενέκρωσας
τη αστραπή της Θεότητας·
ότε δε και τους τεθνεώτας
εκ των καταχθονίων ανέστησας,
πάσαι αι δυνάμεις
των επουρανίων εκραύγαζον·
Ζωοδότα Χριστέ
ο Θεός ημών, δόξα σοι.

Lamentation over Dead Christ (1302-1305 - Giotto di Bondone)

Ω γλυκύ μου έαρ,
γλυκύτατόν μου Τέκνον,
πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ,
Θεέ μου πλαστουργέ μου,
πώς πάθος κατεδέξω;
Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα,
λίαν πρωί ελθούσαι.


Ευγένιος  Ντελακρουά, Πιετά, 1850
Σήμερον μαύρος ουρανός, σήμερον μαύρη μέρα
σήμερον όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται,
σήμερον έβαλαν βουλή οι άνομοι Εβραίοι,
οι άνομοι και τα σκυλιά και οι τρισκαταραμένοι,
για να σταυρώσουν τον Χριστό, τον πάντων βασιλέα.
Ο Κύριος ηθέλησε να μπει σε περιβόλι
να λάβει δείπνο μυστικό, να μην το λάβουν όλοι.
Η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της,
τας προσευχάς της έκανε για το Μονογενή της.
Φωνή εξήλθ’ εξ ουρανού υπ’ αρχαγγέλου στόμα
σώνουν Κυρά μου οι προσευχές, σώνουν και οι μετάνοιες
και τον Υιό Σου πιάσανε και στον φονιά τον πάνε.
Σαν κλέφτη τον επιάσανε και σαν φονιά τον πάνε
και στου Πιλάτου τις αυλές εκεί τον τυραννάνε.
-Χαλκιά, χαλκιά, φτιάσε καρφιά, φτιάσε τρία περόνια.
Και κείνος ο παράνομος βαρεί και φτιάνει πέντε.
Συ, φαραέ, που τα ’φτιασες, πρέπει να μας διδάξεις.
-Βάλτε τα δυό στα πόδια του, τ’ άλλα τα δυό στα χέρια,
το πέμπτο το φαρμακερό βάλτε το στην καρδιά Του
να τρέξει αίμα και νερό να λιγωθεί η καρδιά του.
Η Παναγιά πλησίασε και τα δεξιά κοιτάξει, κανένα δε γνωρίζει.
Κοιτά και δεξιότερα, βλέπει τον Αη Γιάννη:
-Αη Γιάννη, Αη Γιάννη Πρόδρομε και Βαπτιστά του Υιού μου,
μην είδες τον Υιόκα μου τον διδάσκαλό σου;
-Δεν έχω στόμα να σου πω, γλώσσα να σου μιλήσω
Δεν έχω χέρι, πάλαμο για να σου Τον εδείξω.
Βλέπεις εκείνον τον γυμνό τον παραπονεμένο
όπου φορεί πουκάμισο στο αίμα βουτηγμένο;
Εκείνος είναι ο Γιόκα Σου και ο Διδάσκαλός Σου.
Η Παναγιά του μίλησε, η Παναγιά του λέει:
-Δε μου μιλείς παιδάκι μου, δε μου μιλείς παιδί μου;
-Τι να σου πω Μανούλα μου που διαφορά δεν έχεις;
Μόνο το Μέγα Σάββατο κοντά το μεσημέρι
που θα λαλήσει ο πετεινός, σημαίνουν οι καμπάνες.



Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

Μεγάλη Πέμπτη

μερον κρεμται π ξλου..."


ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος και το Θείο Δράμα










Τ Τραγούδι το Σταυρο, Κωστής Παλαμάς

Κ᾿ γυρ᾿ κενος τ χραντο κεφάλι κα ξεψύχησε
στ μαρο τ κορμί μου πάνου·
στρα γινήκαν τ καρφι το μαρτυρίου του, στραψα
Κι π τ χιόνια πι λευκς τ αώνια το Λιβάνου.
Ο καταφρονεμένοι μ᾿ γκαλιάσανε
και σ βουν κα σ Θαβρ ψώθηκαν μπρός μου·
ο δυνατο το κόσμου μ κατάτρεξαν
γονάτισα στν σκιό μου τος δυνατος το κόσμου.

Τν κόσμο ν μαρμάρωσα, τν κόσμο τν νάστησα,
στ πόδια μου γγελοι ο Καιροί, γύρω μου σκλάβες ο ρες.
Δείχνω μία μυστικ Χαναν στ γαλαν περκόσμια·
μ δ πατρίδες πάναγνες εσαστ᾿ σες, τρες Χρες!

πρώτη σύ, ερουσαλήμ! το βασιλι προφήτη σου
μικρ εν᾿ ρπα γι ν επ τ νέα μεγαλωσύνη.
Το Σολομντα σου νας μ᾿ ντίκρυσε, κα ράγισε·
καινούργια δόξα ντύθηκαν τς ουδαίας ο κρίνοι.

Κ᾿ στερα ψώθηκα σ᾿ σένα, Πόλη, φτάλοφο ραμα,
κ᾿ γινα φς τν ορανν, τ θμα το ορδάνη,
τος Κωνσταντίνους φώτισα κα τος ράκλειους δόξασα,
και τρικυμίες δν σβησαν μέ, μηδ Σουλτάνοι.

Κα στερα, ταξιδευτής, ρθα σ᾿ σένα, σύγκριτη,
θήνα, τν ραίων πηγή, τν θνικν κορνα,
τν γνωστο φερα Θεό, καί, πόκοτος, ψήφησα
τν πολεμόχαρη Παλλάδα μέσ᾿ τν Παρθενώνα.

Κα γνώρισα τος λαρος θεος κα στεφανώθηκα
τν γριλι τς ττικς, τ δάφνη π᾿ τν λλάδα,
κα λόγος πρωταγροίκητος! το Γολγοθ τ σύγνεφο
πρε τν σπρη μηρικ το λύμπου λαμπεράδα.

Τ εδωλα τ᾿ φρόντιστα κα τ πασίχαρα φυγαν,
λλ᾿ οτε πι μεθάει τ γ τ σκητικ μεθύσι,
ς λάμπ μυστικ χαρ στ γαλαν περκόσμια·
εν᾿ δ κάπου μι ζωή, κα εν᾿ ξια γι ν ζήσ.

Μ τ κλαδι τς φοινικις νέα σανν λαχτάρισα
σ᾿ σένα, Γ Πανάγια κα πρώτη μου πατρίδα.
Σ᾿ σ γυρν, ερουσαλήμ, κ᾿ να τραγούδι φέρνω σου
Εναι πλασμένο π ψυχ κα π φων λληνίδα!

(1913)

Απόστολος Γεραλής -Τα αυγά της Λαμπρής

Γεώργιος Ιακωβίδης, το άναμμα του κεριού


Ραφαήλ, Η Ανάβαση του Γολγοθά

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου,
ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,
ο των αγγέλων βασιλεύς.
Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται,
ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.
Ράπισμα κατεδέξατο,
ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.
Ήλοις προσηλώθη, ο νυμφίος της Εκκλησίας.
Λόγχη εκεντήθη, ο υιός της Παρθένου.
Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ.
Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.


Τιτσιάνο, Ο Χριστός στο σταυρό και ο καλός κλέφτης