Blogger Widgets

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Δεκαπενταύγουστος, το Πάσχα του καλοκαιριού

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, Η Κοίμηση της Παναγίας των Ψαριανών, περ. 1567, Ερμούπολη, Εκκλησία της Κοίμησης της Παναγίας

Κυρά μου Πορταΐτισσα, Παραδοσιακό Αστυπάλαιας

Ε, Κυρά μου Πορταΐτισσα, άιντε
Έβγα από το θρονί σου
Να ιδείς χαρές που γίνονται, άιντε
έξω από την αυλή σου

Παναγιά, Παναγιά παρηγορήτρα
παρηγό-, παρηγόρα και βοήθα
Παναγιά, Παναγιά παρηγορήτρα
παρηγό-, παρηγόρα κάθε πίκρα

Ε, Κυρά μου Πορταΐτισσα, άιντε
με το μεγάλο δρόμο
Να μ' αξιώσει η χάρη σου, άιντε
να 'ρχομαι κάθε χρόνο

Παναγιά, Παναγιά μου, Παναγιά μου
δώσ' αγέ-, δώσ' αγέρα στην καρδιά μου
Δώσ' αγέ-, δώσ' αγέρα στην καρδιά μου
Παναγιά, Παναγιά μου, Παναγιά μου

Ε, Κυρά Φανερωμένη μου, άιντε
μεγάλο τ' όνομά σου
Φύλλο δεν πέφτει απ' το δεντρί, άιντε
χωρίς το θέλημά σου

Παναγιά, Παναγιά παρηγορήτρα
παρηγό-, παρηγόρα και βοήθα
Παναγιά, Παναγιά παρηγορήτρα
παρηγό-, παρηγόρα κάθε πίκρα


Παναγία Εκατονταπυλιανή

Παναγία Τουρλιανή, Μήλος

Απολυτίκιο
«Εν τη Γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη, εκ θανάτου τας ψυχάς ημών».

Παναγία Σουμελά


Χρόνια πολλά!!!

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Καλό μήνα!!!

"Μακάρι σαν τον Αύγουστο να 'ταν οι μήνες όλοι"!

Μύρτος, Κεφαλλονιά

Ο Αύγουστος, Οδυσσέας Ελύτης 

Ο Αύγουστος ελούζονταν μες στην αστροφεγγιά
Κι από τα γένια του έσταζαν άστρα και γιασεμιά
Αύγουστε μήνα και Θεέ σε σέναν ορκιζόμαστε
Πάλι του χρόνου να μας βρεις στο βράχο να φιλιόμαστε
Απ΄την Παρθένο στον Σκορπιό χρυσή κλωστή να ράψουμε
Κι έναν θαλασσινό σταυρό στη χάρη σου ν’ ανάψουμε
Ο Αύγουστος ελούζονταν μες στην αστροφεγγιά
Κι από τα γένια του έσταζαν άστρα και γιασεμιά.


       (Τα Ρω του Έρωτα, Ο. Ελύτης, εκδ. Ίκαρος)


Δυτικά της λύπης, Οδυσσέας Ελύτης

 «Και σε θραύσμα Βρισηίδας βρίσκεται και σε κοχύλι Ευρίπου
εκείνο που εννοώ. Θέλει να ‘χει άγριες πείνες άπνοιας
ο Αύγουστος για να ζητάει μελτέμι
ώστε στο φρύδι ν’ αφήνει λίγο αλάτι και
στον ουρανό ένα μπλε που τ’ όνομά του μέσα στα πολλά τ’ ακούς ευώνυμο
στο βάθος όμως είναι μπλε Ιουλίτας…»

Καβουρότρυπες, Χαλκιδική

Προσανατολισμοί, Οδυσσέας Ελύτης

«…Κι η μέρα χώριζε από το κορμί σου, ανέβαινε, άνοιγε,
μεγάλη ευχή πάνω στα ηλιοτρόπια
Τι ξέρει τώρα ο τζίτζικας από την ιστορία που άφησες, τι ξέρει ο γρύλος
η καμπάνα του χωριού που ανοίγεται στον άνεμο
η κάμπια, ο κρόκος, ο αχινός, το αλφάκι του νερού
μυριάδες στόματα φωνάζουνε και σε καλούν
έλα λοιπόν από την αρχή να ζήσουμε τα χρώματα
ν’ ανακαλύψουμε τα δώρα του γυμνού νησιού
ρόδινοι και γαλάζιοι τρούλοι θ’ αναστήσουν το αίσθημα
γενναίο σαν στήθος το αίσθημα έτοιμο να ξαναπετάξει
έλα λοιπόν να στρώσουμε το φως
να κοιμηθούμε το γαλάζιο φως στα πέτρινα σκαλιά του Αυγούστου…»

Πορτάρα, Νάξος

Αύγουστος, Κωστής Παλαμάς

Μέσ’ από μια ροδακινιά ξανθή
ο Αύγουστος τις χάρες του σκορπίζει,
σαν το χλωρό ροδάκινο μυρίζει,
σαν το χλωρό ροδάκινο ανθεί·

καρποβολούν στο διάβα του οι κάμποι,
το κύμ’ ανατριχιάζ’, η νύχτα λάμπει.
Στη γη πατεί το πόδι, και λευκά
κι αρχοντικά τα κρίνα θε ν’ ανοίξουν·
τα χέρια του στα κλήματα θα γγίξουν
και σα ματάκια μαύρα ηδονικά,

σα νά ειναι κεχριμπάρια, ή κόρης χείλια,
γυαλίζουν μες στ’ αμπέλια τα σταφύλια.
Γλιστρά το φύσημά του στα νερά,
και νά τα μαϊστράλια τα δροσάτα

τα πρώτα του φθινόπωρου μαντάτα
μας φέρνουν στα γαλάζια των φτερά.
Απ’ τ’ αλωνάρη τις φωτιές ψημένη
η γη τον λαχταρεί, και ξανασαίνει.
Τον βλέπει το Φεγγάρι από ψηλά

και το χτυπούν του Έρωτα οι σαΐτες,
και μ’ όλα του τα κάλλη, τους μαγνήτες,
στολίζεται και σειέται και γελά,
και παίρνει ακόμ’ απ’ τ’ άστρα, και από κείνα,
κάθε γλυκιά τρεμουλιασμένη ακτίνα.

Στ’ Αυγούστου το φεγγάρι έναν καιρό
νυχτέρευαν σ’ αυλές και παραθύρια
οι λυγερές με πούλιες και τιρτίρια
κεντώντας ακριβών προικιών σωρό.
Γι’ αυτό ’χουν τα παλιά κεντίδια χάρη
σαν να τοις μένει κάτι από φεγγάρι.

Στ’ Αυγούστου το φεγγάρι με μαλλιά
σγουρόξανθα στην πόρτ’ ακουμπισμένη
μια κόρη τον καλό της περιμένει…
Τ’ άστρο κι η κόρη μια φεγγοβολιά
σκορπίζουνε· μια γνώμη λες πως κλειούνε,
και με τον ίδιο πόνο αγαπούνε.

Αύγουστος 1883

Γαύδος

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

Αντόνιο Ματσάδο


"Διαβάτη δεν υπάρχει δρόμος, ο δρόμος γίνεται βαδίζοντας…
Βαδίζοντας γίνεται ο δρόμος και γυρίζοντας το βλέμμα πίσω
φαίνεται το μονοπάτι που ποτέ δε θα ξαναπατήσεις
Διαβάτη δεν υπάρχει δρόμος, μόνο απόνερα στη θάλασσα. "

Αντόνιο Ματσάδο

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

20 Ιουλίου 1974 : Δεν ξεχνώ


Αχιλλέας Πυλιώτης - Έτσι θα ζούμε (Απόσπασμα)

Έτσι θα ζούμε του λοιπού σ’ αυτή τη ρημαγμένη γη
Χωρίς ύπνο, χωρίς ανάσα,
διπλά και τρίδιπλα προδομένοι –από ξένους και δικούς
ξαγρυπνημένοι να πλανιόμαστε μες στο πηχτό σκοτάδι
αλαφιασμένοι να πλανιόμαστε μες στα συντρίμμια
ψάχνοντας απελπισμένα για τα παιδιά μας
ανάμεσα στα παραμορφωμένα πτώματα
ανάμεσα στα παραφθαρμένα ονόματα των καταλόγων.

Έτσι θα ζούμε του λοιπού σ’ αυτό τον κατασπαραγμένο τόπο.
Με παραμορφωμένο πρόσωπο από τον τόσο πόνο
αλλόφρονες από τις τόσες πληγές της ψυχής μας
θα ψάχνουμε ανάμεσα στα χαλάσματα
να βρούμε τους κρυμμένους τάφους
θα σκάβουμε με τα νύχια
να βρούμε τους δικούς μας
να βρούμε ένα σημάδι τους –ένα ρούχο
ένα παπούτσι, ένα χαρτί με τ’ όνομά τους
κι ύστερα σιωπηλά –πού δύναμη να τους κλάψουμε,
έτσι απλά, έτσι κρυφά
να τους ξανασκεπάσουμε με χώμα.
(Ύστερα πολύ θα ’ρτουν οι ακολουθίες
οι τελετές, οι επικήδειοι λόγοι
και τα μνημόσυνα). […]

Οκτώβρης 1974


Άνθος Λυκαύγης – Μαρτυρία

Πικρή γενιά με τ’ άδικο της γης σταυρό στον ώμο
της Ρωμιοσύνης τον στενό πικροδιαβαίνεις δρόμο.
[...]
Θαλασσοφίλητή μου γη ματόβρεχτη πατρίδα
στο ’να σου χέρι θάνατο και στ’ άλλο την ελπίδα.
[...]
Ελιόκλωνο κι αγιόκλημα στης θάλασσας την άκρη
μετράς τον πόθο με όνειρο, το χρόνο με το δάκρυ.
[...]
Κι αυτό το χώμα που άνθιζε χαμόγελα στο φως σου
ανέμοι το σκορπίσανε λυγμό στο πρόσωπό σου.
[...]
Στα χείλη τους τ’ αγέλαστα, στο δυνατό τους χέρι
γυαλίζει της στερνής οργής το δίκοπο μαχαίρι.

πηγή : Κείμενα Κυπριακής Λογοτεχνίας, τόμος Β’, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου





Γιάννης Ρίτσος - Ύμνος και θρήνος για την Κύπρο

Νησί πικρό, νησί γλυκό, νησί τυραγνισμένο
κάνω τον πόνο σου να πω και προσκυνώ και μένω.
Εσύ της θάλασσας ρυθμός, ολάνθιστο κλωνάρι,
πώς σου μαδήσαν τ΄ άνθια σου διπλοί, τριπλοί βαρβάροι.
Τι θλιβερά που σεργιανάν τριγύρω σου τα ψάρια
κι αντίχριστοι να παίζουνε την τύχη σου στα ζάρια.
Κουράγιο, μικροκόρη μας, που μας εγίνης μάνα
Ύμνος και Θρήνος της ζωής κι ανάστασης καμπάνα.


Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Λάο Τσε


Αφιέρωσε χρόνο για να ακούσεις αυτό που λέγεται χωρίς λόγια, 
να υπακούσεις το νόμο που είναι πολύ αδιόρατος για να γραφεί, 
να λατρέψεις το ασήμαντο και να αγκαλιάσεις το άμορφο.

Λάο Τσε, 6ος αιώνας π.Χ., Κινέζος φιλόσοφος    
   

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Κωστής Παλαμάς, "Να ’μουν τ’ αγιόκλημα"


Να ’μουν τ’ αγιόκλημα που απ’ την αυλή σου
ψηλά στον τοίχο σου σκαλώνει, ανθεί,
που με τη δρόσο σου, με την πνοή σου
πάντα δροσίζεται, και πάντα ζει.

Στο παραθύρι σου να ’ρθώ να στήσω
κλωνάρια πράσινα για ν’ ακουμπάς,
στρώμα, προσκέφαλο να σου χαρίσω,
να γέρνεις ήσυχα, να μ’ αγαπάς.
Ν’ ανακατώνουνται, να γίνουντ’ ένα,

να κουβεντιάζουνε αδελφικά
τα λουλουδάκια μου τα μυρωμένα
με τα μαλλάκια σου τα καστανά.
Να λούζω αδιάκοπα τα όνειρά σου
με των ανθών μου τη μυρουδιά,

κι εσύ τους κλώνους μου με τη δροσιά σου·
εγώ δουλεύτρα σου κι εσύ κυρά.
Και στο καλότυχο παράθυρό σου
όποιος το ταίρι μας τύχει να ιδεί
να λέγει εμένανε δεντρί δικό σου

δικό μου λούλουδο εσέ να ειπεί.
Χωρίς εσένανε να μην ανθίζω,
χωρίς εμένανε να μη γελάς,
την ευτυχία μου να σου χαρίζω,
την εμορφάδα σου να μου σκορπάς.


Δημιουργία ψηφιακών κειμένων


Με τον όρο σύντομα ψηφιακά κείμενα εννοούμε τα σύντομα ενημερωτικά κείμενα, όπως διαφημίσεις, ανακοινώσεις, αφίσες, προσκλήσεις, μικρές αγγελίες κ.ά., που δημιουργούνται με ψηφιακό τρόπο. Χαρακτηριστικά των κειμένων αυτών είναι οι ελλειπτικές προτάσεις, οι συνθηματικές φράσεις και η έντονη χρήση των σημείων στίξης (θαυμαστικό, ερωτηματικό, αποσιωπητικά). Για την τελική μορφή ενός τέτοιου κειμένου, πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν επίσης οι εικόνες, τα χρώματα και τα στοιχεία μορφοποίησης του κειμένου.
Το Pixteller είναι ένα διαδικτυακό εργαλείο δημιουργίας ψηφιακής αφίσας. Δίνει τη δυνατότητα στον χρήστη να δημιουργήσει με απλό και εύκολο τρόπο αφίσες, πόστερ, πανό, ευχετήριες κάρτες και ιδιαίτερες εικόνες και να τις μοιραστεί με τους φίλους του.
Με επιλογές, όπως φόντο σε πολλά χρώματα και υφή, μεταφόρτωση εικόνων από τον υπολογιστή, εισαγωγή εικονιδίων από έτοιμες συλλογές, διάφορα εφέ φωτογραφίας και κειμένου, ιδιαίτερες γραμματοσειρές και επαγγελματικά πρότυπα, οι δυνατότητες που δίνονται για καλλιτεχνικές δημιουργίες είναι άπειρες.



Σημείωση : Η φωτογραφία είναι επεξεργασμένη με το Pixteller

Η γυναίκα στην αρχαία Ελλάδα

Ο Πόλεμος της Τροίας, 3D animation

Ο Αχιλλέας θριαμβευτής, μετά τη νίκη επί του Έκτορα. Κέρκυρα, Αχίλλειον



Οι Τρώες μεταφέρουν τον Δούρειο Ίππο εντός των τειχών, πίνακας 17ου αιώνα

Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Καλό μήνα!!!

Καλοτάξιδος ο Ιούνιος!!!
Σπήλαιο Αρχιλόχου, Άγιος Φωκάς, Πάρος
«Θέρος, τρύγος, πόλεμος, αποσταμό δεν έχουν»

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Θερβάντες


“Ίσως τρέλα να είναι το να εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας. Να γινόμαστε πρακτικοί, νομίζοντας ότι μπορούμε να δούμε την «πραγματικότητα». Ίσως αυτό να είναι τρέλα. Να ψάχνουμε θησαυρούς εκεί που σωρεύονται σκουπίδια. Ίσως η πολλή λογική να είναι τρέλα. Και τι μεγαλύτερη τρέλα απ’ όλες, να βλέπεις τη ζωή όπως είναι και όχι όπως θα έπρεπε να είναι…”
Θερβάντες

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων

Την πατρίδαμέχασα

Ο ουρανόν ελίβωσε
του ηλ το φώς εχάθεν
κ΄η θαλασα μυρολογά  
φουσκώνει και ουρνάτε

Σο γιαλό πάνε κ΄έρχουνταν
τουρκάντ μαύρα σκυλία - τούρκοι μαύρα σκυλιά
τσαϊζνε φοβερίσνε μας
θα καίγνε τα χωρία

Μέρα σκοτία έντονε  
παντού μοιρολωήας
σφάζνε και κατακαίγνε μας
Τοπάλ Οσμάν θερία

Μωρά επέμναν ορφανά
αράβνε Μάνα Κύρη
τα Εκλεσίας έκαψαν
κ΄επέμνε ούτε καντήλι

Σ' ένα ποχτσιά εσέρεψαν
ονέρτα και μουράτια
εφέκανε τα τόπια τουν
κλέγνε με μαύρα δάκρια

Ση στράτα ούλ εσέβανε
πάνε σα εξορίας
οπίς ατήν εφέκανε
σπίτια περιουσίας

Αλχαζίδης Αναστάσιος
Νέα Τραπεζούντα Πιερίας 19-5-2013